คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเมทแอมเฟตามีน อันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 จำนวน 100 เม็ด น้ำหนัก 7.81 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66,67, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 ริบของกลางที่เหลือจากการตรวจพิสูจน์จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15, 66 วรรคแรก จำคุก 8 ปีจำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่าตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ
พ.ศ. 2522 มาตรา 15 บัญญัติว่า การผลิต นำเข้า ส่งออก หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ตั้งแต่ 20 กรัมขึ้นไป ให้ถือว่าผลิต นำเข้า ส่งออก หรือมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย แต่คดีนี้ไม่มีรายงานจากผู้ตรวจสอบว่ามีสารบริสุทธิ์หนักเท่าใด คงบอกแต่เพียงว่ามีน้ำหนักรวม 7.81 กรัมซึ่งไม่ถึง 20 กรัม จึงไม่ถือว่ามีไว้เพื่อจำหน่ายนั้น เห็นว่าตามบทบัญญัติที่จำเลยอ้างดังกล่าวเป็นข้อสันนิษฐานเด็ดขาดของกฎหมายที่ให้ถือว่าถ้ามีไว้ในครอบครองคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ตั้งแต่ 20 กรัมขึ้นไป ให้ถือว่ามีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย มิได้บัญญัติว่าถ้ามีไว้ในครอบครองไม่ถึง 20 กรัมแม้จะจำหน่ายก็จะฟังว่ามีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายไม่ได้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
