คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ลูกจ้างขับรถยนต์ของบริษัทจำเลยซึ่งมีหน้าที่ขับรถขนหินขนดิน ได้ขับรถยนต์โดยประมาทชนโจทก์บาดเจ็บสาหัส ขอให้ชดใช้ค่าเสียหายรวมเป็นเงิน ๔๘,๐๐๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่า ขณะเกิดเหตุเป็นเวลานอกเวลาปฏิบัติงาน ลูกจ้างเอารถขับไปโดยพละการ เป็นการนอกหน้าที่ตามทางการที่จ้าง จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นฟังว่าลูกจ้างของบริษัทจำเลยทำละเมิดต่อโจทก์เป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลย แต่การนั้นอยู่ในทางการที่จ้างของจำเลย พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน ๓๑,๕๐๐ บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การละเมิดของลูกจ้างจำเลยต่อโจทก์ เป็นการกระทำนอกทางการที่จ้าง จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ขณะเกิดเหตุเป็นเวลาหยุดพักรับประทานอาหารตอนกลางวัน ๑ ชั่วโมง ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถของจำเลยออกไปจากเส้นทางที่กำลังก่อสร้างซึ่งอยู่ไม่ห่างจากเส้นทางที่ก่อสร้างถนนนัก เพื่อไปรับประทานอาหาร มีลูกจ้างของจำเลยติดตามไปด้วย ๓ - ๔ คน รถยนต์ที่ลูกจ้างขับไปนั้นชนรถจักรยานยนต์ที่โจทก์นั่งซ้อนท้ายมาโดยประมาท ศาลพิพากษาลงโทษลูกจ้างของจำเลย คดีถึงที่สุดแล้ว แม้ลูกจ้างของจำเลยจะขับรถไปโดยฝ่าฝืนระเบียบที่จำเลยวางไว้ก็ตาม แต่ก็เป็นระหว่างเวลาที่ลูกจ้างของจำเลยประจำทำงานตามทางการที่จ้างให้แก่บริษัทจำเลยตลอดทั้งวัน เมื่อรถยนต์ไปชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ เช่นนี้ ย่อมเป็นการละเมิดต่อโจทก์ในทางการที่จ้างของจำเลย จำเลยจึงต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน ๒๙,๕๐๐ บาท.
