เนื้อความคำพิพากษา
คดีได้ความว่าเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๑ โจทก์ได้ทำสัญญารับเงินของนายหลวงสามีจำเลยไป ๒๐๐ รุเบีย และยอมให้นายหลวงทำนาของโจทก์ ๘ ปี โดยคิดลดเงิน ๒๐๐ รูเบียนั้น ปีละ ๒๕ รุเบีย แล้วโจทก์จะเอานาคืนเป็นของโจทก์ตามเดิม นายหลวงได้ทำนารายนี้มาจนถึงแก่กรรมแล้วจำเลยผู้รับมฤดกนายหลวงได้ทำนาต่อมา บัดนี้ครบ ๘ ปีแล้ว จำเลยไม่ยอมคืน จึงฟ้องขอให้จำเลยส่งคืนนานั้น ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องมฤดกอายุความ ๑ ปี ตามประมวลแพ่ง ฯ ม. ๑๗๕๔ จึงจะนำมาใช้บังคับไม่ได้ และตามข้อเท็จจริงข้างต้น นารายนี้จึงไม่เคยตกเป็นทรัพย์สินของจำเลย จำเลยมีสิทธิแต่จะทำนาแทนนายหลวงจนครบ ๘ ปีแล้ว จำเลยจึงต้องคืนนาให้โจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
