คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า สามีจำเลยทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป ๕๐๐ บาทมอบนาให้ทำต่างดอกเบี้ย ต่อมาสามีจำเลยตาย จำเลยเป็นผู้รับมฤดกและไม่ยอมให้โจทก์ทำนา จึงขอให้จำเลยชำระเงินกู้และดอกเบี้ย จำเลยต่อสู้ว่า สามีจำเลยทำสัญญากู้เงินโจทก์ ๕๐๐ บาทจริง แต่เมื่อสามีจำเลยตายแล้ว จำเลยยืมข้าวเปลือกโจทก์ ๖๕๐ เลียง คิดเป็นเงิน ๖๕๐ บาท โจทก์และนายเทศพ่อตาโจทก์ตกลงให้จำเลยทำสัญญากู้ขึ้นใหม่ ๑ ฉะบับ โดยเอาจำนวนเงิน ๕๐๐ บาทเดิมมาบวกราคาข้าวที่จำเลยยืม ๖๕๐ บาทกับเพิ่มดอกเบี้ยหรือค่าเช่านาซึ่งจำเลยทำอีก ๕๐ บาท รวมเป็นเงิน ๑๒๐๐ บาท โดยจำเลยลงชื่อเป็นผู้กู้ นายเทศเป็นผู้ให้กู้เพราะนายเทศว่าเงินที่สามีจำเลยกู้โจทก์ไปเป็นเงินนายเทศส่วนสัญญาเก่าโจทก์และนายเทศว่าจะทำลายเสีย ต่อมาจำเลยชำระเงิน ๑๒๐๐ บาทตามสัญญาฉะบับใหม่ให้กับนายเทศแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า สัญญากู้ ๕๐๐ บาทนั้นจำเลยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือว่าได้ใช้เงินแล้ว จึ่งพิพากษาให้จำเลยใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้โจทก์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการต่อสู้เรื่องแปลงหนี้ใหม่ ไม่ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามคำให้การจำเลยเป็นเรื่องแก้ว่าจำเลยกับโจทก์และพ่อตาโจทก์ได้ตกลงกันแปลงหนี้ใหม่ และโอนสิทธิเรียกร้องให้แก่นายเทศพ่อตาโจทก์ ถ้าได้มีการแปลงหนี้และโอนสิทธิเรียกร้องกันจริงหนี้เดิมก็อาจระงับสิ้นไป จึงเป็นเรื่องควรจะต้องฟังข้อเท็จจริงก่อนจึ่งจะพิพากษาได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้พิจารณาข้อเท็จจริง และพิพากษาใหม่ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
