คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์ ฯลฯ
จำเลยให้การสู้คดี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร ฯลฯ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ขายฝากที่ดินพิพาทให้กับนางลูกอินทร์ ครบกำหนดแล้วไม่ได้ไถ่ จำเลยได้เช่าที่พิพาทจากนางลูกอินทร์ และนางลูกอินทร์ได้ขายที่พิพาทให้โจทก์ เมื่อครบอายุสัญญาเช่าแล้ว โจทก์ให้จำเลยออกจากที่พิพาท จำเลยไม่ออก ขอให้ศาลบังคับ จำเลยให้การเพียงว่าไม่เคยขายฝากที่ดินแก่ใคร และสัญญาเช่าจำเลยก็ไม่ได้ทำและไม่ได้ลงชื่อไว้ จำเลยไม่ได้ต่อสู้โดยแจ้งขัดว่าจำเลยได้เช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา ฉะนั้น การที่จำเลยอุทธรณ์ว่าเรื่องนี้เป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา เมื่อโจทก์ไม่ได้บอกเลิกการเช่าก่อน ก็ไม่มีอำนาจฟ้องนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในประเด็นที่จำเลยมิได้ยกเป็นข้อต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น ซึ่งจำเลยจะยกประเด็นข้อนี้อุทธรณ์ฎีกาต่อไปไม่ได้ แม้ศาลอุทธรณ์และได้วินิจฉัยประเด็นข้อนี้มา ก็เป็นการวินิจฉัยนอกฟ้องนอกประเด็น ศาลฎีกาย่อมไม่รับวินิจฉัยให้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนโดยผล
