คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่โจทก์ใช้กับสินค้าตะไบและบุ้งไว้แล้วในประเทศไทยรวม ๓ คำขอ จำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อกองเครื่องหมายการค้า กระทรวงเศรษฐการตามคำขอเลขที่ ๕๐๘๕๘ เป็นรูปใบสลากใช้กับสินค้าจำพวก ๑๒ เช่นเดียวกับโจทก์ เป็นการเลียนแบบอันเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน ขอให้ศาลพิพากษาสั่งให้นายทะเบียนระงับการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย ตามคำขอเลขที่ ๕๐๘๕๘ตามเอกสารหมาย ๑๐ ท้ายฟ้อง ห้ามจำเลยสั่งเข้ามาในประเทศไทย และห้ามจำหน่ายสินค้าตะไบและบุ้งอันมีเครื่องหมายการค้าตามคำขอดังกล่าวข้างต้น ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย
จำเลยให้การว่า เครื่องหมายการค้าที่จำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนจนได้สิทธิไปแล้วนั้น เป็นรูปรอยเครื่องหมายที่จำเลยคิดค้นประดิษฐ์ขึ้นเองสารสำคัญของเครื่องหมายอยู่ที่ส่วนซึ่งเป็นรูปตะไบอันเป็นเครื่องหมายการค้าของจำเลยเอง ตามคำขอเลขที่ ๔๘๗๗๐ หาได้เลียนแบบจากโจทก์หรือเจตนาทำขึ้นให้มีส่วนคล้ายคลึงกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนหลงผิดดังฟ้องไม่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ปัญหามีว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยตามสลากหมาย จ.๑๑เหมือนหรือคล้ายกันกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามสลากหมาย จ.๑๒จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนหรือไม่ พิเคราะห์รูปเครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยแล้วเห็นว่ามีความแตกต่างกันมาก คือ สลากเครื่องหมายการค้าของทั้งสองฝ่ายเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าปิดที่ฝากล่องใส่ตะไบนอนไปตามส่วนยาวของกล่อง ตอนส่วนบนสลากของโจทก์เป็นรูปตะไบ ๒ อันไขว้ทับกันเป็นเส้นทะแยงมุมของรูปสี่เหลี่ยมตรงกลางระหว่างโคนตะไบมีตัวอักษรภาษาอังกฤษ ยู.เอส.เอ. เป็นอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ ส่วนของจำเลยเป็นรูปตะไบ ๒ อัน วางอยู่ห่างกัน หันปลายตะไบเข้าหากัน โคนตะไบถ่างออกจากกัน ตรงกลางระหว่างโคนตะไบเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว
ต่อลงไปทางส่วนกลางของสลากของโจทก์เป็นรูปผู้ชายกำลังยืนใช้ตะไบถูเหล็กส่วนของจำเลยเป็นรูปโรงงานมีควันไฟกำลังออกจากปล่องของโรงงานรูปทั้งสองบนสลากดังกล่าวนี้มีลักษณะเด่นเห็นได้ชัดเจนที่สุด ไม่มีทางที่จะทำให้เห็นได้เลยว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยจะมีลักษณะไปในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ และไม่ชวนให้เห็นว่าเป็นลักษณะทำนองเดียวกันหรือเกือบเหมือนกัน แม้จะเป็นรูปตะไบอย่างเดียวกันก็ตาม ทั้งในทะเบียนของโจทก์ก็ระบุไว้ว่าผู้ขอจดทะเบียนไม่ถือเป็นสิทธิที่จะใช้รูปตะไบแต่ผู้เดียว เว้นแต่รูปตะไบสองอันไขว้กัน
ศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายกันกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน การที่จำเลยไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย และการที่จำเลยสั่งตะไบที่มีเครื่องหมายการค้าตามหมาย จ.๑๑มาขาย จึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
