คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกราคาอ้อยซึ่งจำเลยซื้อจากโจทก์ไปหลายครั้งเพื่อเอาไปผลิตเป็นน้ำตาลจำหน่ายในทางการค้าจำเลยยอมรับข้อเท็จจริงที่ระบุในคำฟ้องทุกประการแต่ต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความต่างฝ่ายต่างไม่สืบพยานศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อความในคำฟ้องฟังได้ว่าโจทก์เป็นพ่อค้าและจำเลยซื้ออ้อยไปเพื่อการอุตสาหกรรมของฝ่ายจำเลย จึงทำให้คดีมีอายุความ 5 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้โจทก์ชนะตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยซื้ออ้อยจากโจทก์ไปผลิตเป็นน้ำตาลจำหน่าย แม้จะไม่ได้ความชัด (จากคำฟ้อง) ว่าจำเลยผลิตเป็นน้ำตาลอ้อยหรือน้ำตาลทรายดังจำเลยยกขึ้นฎีกาก็ตามก็เป็นกรณีเอาอ้อยไปเปลี่ยนสภาพให้เป็นสินค้าจำหน่ายอยู่นั่นเองถือได้ว่าการซื้อขายอ้อยนี้เป็นการที่ได้ทำเพื่ออุตสาหกรรมของฝ่ายลูกหนี้คือจำเลย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) สิทธิเรียกร้องของโจทก์มีอายุความ 5 ปี คดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความพิพากษายืน
