คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นนิติบุคคลประเภทสหกรณ์บริการ ได้ขับรถโดยประมาทชนรถยนต์ของโจทก์ ทำให้รถยนต์โจทก์เสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 76,683 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันละเมิดจนถึงวันฟ้องแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 1 มิได้เป็นตัวแทนหรือลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 เป็นสหกรณ์ในรูปบริการให้บุคคลภายนอกเช่ารถแท็กซี่รายวัน ได้รับผลตอบแทนในรูปค่าเช่า โจทก์เป็นฝ่ายประมาท ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 44,083 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
นับแต่วันที่ 7 ตุลาคม 2529 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีตัวโจทก์เบิกความว่า รถแท็กซี่ที่จำเลยที่ 1 ขับในวันเกิดเหตุมีเครื่องหมายของจำเลยที่ 2 ติดไว้ที่ข้างรถทั้งสองข้าง จำเลยที่ 1 ขับรถแท็กซี่คันดังกล่าวรับส่งคนโดยสารในทางการตัวแทนของจำเลยที่ 2 เพื่อประโยชน์ของจำเลยทั้งสองร่วมกัน ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 เป็นสหกรณ์จำกัดที่จดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยสหกรณ์แล้ว มีวัตถุประสงค์ในการเดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร จำเลยที่ 2 ยอมให้จำเลยที่ 1 นำรถแท็กซี่ของตนออกวิ่งรับคนโดยสารโดยมีเครื่องหมายของจำเลยที่ 2 ติดไว้ที่ข้างรถทั้งสองข้างแสดงให้บุคคลทั่วไปเข้าใจว่า
จำเลยที่ 1เป็นตัวแทนของจำเลยที่ 2 ในการวิ่งรับคนโดยสารตามวัตถุประสงค์ของจำเลยที่ 2 ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้เชิดให้จำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนของตน ที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 ได้ให้จำเลยที่ 1เช่ารถแท็กซี่คันดังกล่าวไป จึงไม่น่าเชื่อ จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอกผู้สุจริตเสมือนว่าจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนของตนเมื่อจำเลยที่ 1 ได้ขับรถแท็กซี่โดยประมาทชนรถยนต์ของโจทก์เสียหาย อันเป็นการทำละเมิด จำเลยที่ 2 จึงต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ในผลแห่งละเมิดด้วยพิพากษายืน
