คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ จำคุก ๒ ปี เพิ่มโทษจำเลยตาม มาตรา ๙๓ กึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก ๓ ปีจำเลยรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว ลดโทษ ๑ ใน ๓ ตาม มาตรา ๗๘ ลงจำคุก ๒ ปี
จำเลยอุทธรณ์ว่า ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยแรงไป และว่าจำเลยได้รับการล้างมลทินแล้วเพิ่มโทษไม่ได้
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กำหนดโทษ ๒ ปี ไม่รุนแรง ส่วนเรื่องเพิ่มโทษนั้นเห็นว่า พ.ร.บ. ล้างมลทินฯ ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๓ พ.ค. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป คดีที่จำเลยเคยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุกตามใบแดงแจ้งโทษท้ายฟ้องปรากฏว่า จำเลยพ้นโทษเมื่อวันที่ ๘ มิ.ย. ๒๕๐๐ ซึ่งเป็นวันภายกลังที่ พ.ร.บ. ดังกล่าวใช้บังคับ จำเลยย่อมไม่ได้รับผลตามมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.บ. ดังกล่าว พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า พ.ร.บ. ล้างมลทินฯ ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๓ พ.ค. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป จนกระทั่งถึง พ.ศ. ๒๕๐๑ และ ๒๕๐๒ จนกว่าจะประกาศยกเลิก แต่ศาลอุทธรณ์ถือเสียว่า พ.ร.บ. นี้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๑๓ พ.ค. ๒๕๐๐ ย้อนหลังไป จึงคลาดเคลื่อน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ. ล้างมลทิน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นกฎหมายที่ออกมาล้างมลทินให้แก่ผู้ที่มีมลทินอยู่ก่อนแล้ว คือ ผู้ต้องคำพิพากษาให้ลงโทษที่ได้พ้นโทษไปแล้วก่อนหรือในวันที่ พ.ร.บ. นี้ใช้บังคับ คือ วันที่ ๑๓ พ.ค. ๒๕๐๐ ดังที่บัญญัติไว้ใน มาตรา ๒ และ ๓ ผลของพ.ร.บ.นี้ หาใช่จะล้างมลทินให้แก่ผู้ที่มีมลทินต่อ ๆ ไป จนกว่า พ.ร.บ. นี้จะยกเลิกดังจำเลยฎีกาไม่ เมื่อจำเลยในคดีนี้ต้องโทษและพ้นโทษเมื่อวันที่ ๘ มิ.ย. ๒๕๐๐ ซึ่งเป็นวันหลังจากวันที่ พ.ร.บ. นี้ใช้บังคับ กรณีก็ย่อมไม่เข้าเกณฑ์ แห่ง มาตรา ๓ ของพ.ร.บ. ดังกล่าว จำเลยจึงไม่ได้รับผลแห่งการล้างมลทินประการใด ถูกต้องตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมานั้นแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
