คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อเท็จจริง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับในข้อเท็จจริงให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ จำคุก ๓ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์และวินิจฉัยว่า การที่จำเลยฎีกาคัดค้านว่าศาลอุทธรณ์เรียกสำนวนการสอบสวนมาประกอบคดี ทำให้เป็นผลร้ายแก่จำเลย ไม่ชอบด้วยทางพิจารณานั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์มีอำนาจเรียกสำนวนการสอบสวนมาประกอบการวินิจฉัยได้ ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๕,๒๑๕ คดีนี้ศาลอุทธรณ์มิได้ฟังแต่ฉะเพาะสำนวนการสอบสวนเท่านั้น ในการลงโทษจำเลยจึงไม่มีเหตุผลจะกล่าวว่า ศาลอุทธรณ์ทำการไม่ชอบด้วยทางพิจารณา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
