คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและบริวารออกจากบ้านที่อ้างว่าจำเลยเช่าจากโจทก์และตกลงทำสัญญายอมขนย้ายออกไปภายใน 3 เดือนแล้วไม่ยอมออกไปขอให้ศาลพิพากษาบังคับขับไล่จำเลยและบริวารจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยเช่าบ้านพิพาทจากโจทก์และไม่เคยตกลงกับโจทก์ว่าจะออกจากบ้านพิพาท จำเลยเช่าบ้านพิพาทจากนางสาวนวลจันทร์และทำความตกลงยอมออกกับนางสาวนวลจันทร์ นางสาวนวลจันทร์ไม่ได้ทำความตกลงแทนโจทก์ โจทก์ไม่มีนิติสัมพันธ์ใด ๆ กับจำเลยจึงไม่มีอำนาจฟ้องขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่า จำเลยทำสัญญาเช่ากับนางสาวนวลจันทร์ โดยไม่มีเอกสารเป็นพยานว่านางสาวนวลจันทร์เป็นตัวแทนโจทก์จะฟังว่านางสาวนวลจันทร์เป็นตัวแทนของโจทก์ไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
สิทธิของโจทก์ในคดีนี้มีอยู่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 806 ซึ่งบัญญัติว่าตัวการซึ่งยังมิได้เปิดเผยชื่อจะกลับแสดงตนให้ปรากฏ และเข้ารับเอาสัญญาใด ๆ ซึ่งตัวแทนได้ทำไว้แทนตนก็ได้ การที่โจทก์เข้ารับเอาสัญญาเช่าและสัญญาประนีประนอมยอมความที่นางสาวนวลจันทร์ได้ทำไว้แทนตนนั้น เป็นสิทธิของโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 806 ดังกล่าว ซึ่งการเข้ารับเอานี้ไม่จำต้องทำเป็นหนังสือหรือมีหลักฐานเป็นหนังสือแต่อย่างใด และไม่มีความจำเป็นจะต้องพิจารณาว่าโจทก์ให้สัตยาบันหรือไม่ เพราะการให้สัตยาบันเป็นปัญหาที่จะพิจารณาถึงความรับผิดของตัวการตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 823แต่คดีนี้เป็นปัญหาเรื่องสิทธิของตัวการซึ่งต้องพิจารณาตามมาตรา 806 เมื่อโจทก์ได้เข้ารับเอาสัญญาเช่าและสัญญาประนีประนอมยอมความที่จำเลยได้ทำกับนางสาวนวลจันทร์ไว้แล้ว และจำเลยไม่ยอมออกจากบ้านพิพาทตามสัญญาประนีประนอมยอมความ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องจำเลยได้พิพากษายืน
