คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากที่ดินซึ่งโจทก์อ้างว่า โจทก์เป็นเจ้าของและโจทก์ให้จำเลยอาศัยปลูกเรือนอยู่จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่ชายตลิ่งริมทะเลสาปมีน้ำท่วมถึง เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน จำเลยได้ขนหินและดินจากภูเขามาถมที่พิพาทและปลูกเรือนอยู่มาหลายปีแล้ว ไม่เคยอาศัยที่พิพาทจากโจทก์ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายข้อที่โจทก์ฎีกาว่า ที่งอกริมตลิ่งที่บุคคลกระทำขึ้นให้งอกออกไปเช่นคดีนี้จะเรียกว่าเป็นที่งอกริมตลิ่ง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1308 หรือไม่นั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าที่งอกตามความหมายของมาตรานี้คือ ที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณสมบัติของแผ่นดิน ตามฎีกาที่ 534/2485พิพากษายืน
