คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2506 ว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไป 3,750 บาท จำเลยมอบ ส.ค.1 ให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นประกัน สัญญาจะนำเงินใช้ให้โจทก์ ภายใน 31 ธันวาคม 2506 วันนี้ โจทก์ทราบว่าจำเลยเอาไร่ตาม ส.ค.1 ไปโอนขายให้นายเต๊ยโจทก์จึงขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าไม่ได้กู้เงินศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกู้เงินโจทก์จริง จำเลยเอาไร่ไปโอนขายให้นายจิระเรียกว่าลูกหนี้ได้ทำลายหรือทำให้น้อยลงซึ่งประกันอันได้ให้ไว้ ให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาจำเลยเฉพาะข้อกฎหมายที่ว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยหรือไม่ในเมื่อหนี้ยังไม่ถึงกำหนดชำระศาลฎีกาเห็นว่า ข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยหรือไม่ ในเมื่อหนี้ยังไม่ถึงกำหนดชำระ จำเลยมิได้ยกขึ้นเป็นประเด็นต่อสู้ในคำให้การ และไม่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ไม่มีประเด็นที่ศาลฎีกาจะหยิบยกขึ้นวินิจฉัยพิพากษายืน
