คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องว่า ตัวโจทก์ป่วยเป็นไข้มาเลเรียมาประมาณ 20 วัน เพิ่งหายป่วย ขอขยายเวลายื่นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ทนายโจทก์มีสิทธิอุทธรณ์ได้อยู่แล้ว มีคำสั่งไม่อนุญาตศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ อ้างว่าตัวโจทก์ป่วยเป็นไข้มาเลเรียประมาณ 20 วันเป็นการกล่าวอ้างลอย ๆ ไม่มีหลักฐานอะไรมาแสดง จึงรับฟังเป็นความจริงไม่ได้ทั้งระยะเวลาอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้นกฎหมายก็กำหนดเวลาให้นานถึง 1 เดือน ตามใบแต่งทนายความของโจทก์ก็มอบให้ทนายความใช้สิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาได้อยู่แล้ว เห็นว่าการที่อ้างว่าตัวโจทก์ป่วย เพิ่งมาพบทนายโจทก์ในวันสุดท้ายที่จะใช้สิทธิอุทธรณ์ไม่ถือว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ศาลสั่งขยายหรือย่นระยะเวลา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้โจทก์ใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนจำเลยที่ 1 ที่ 2 และจำเลยร่วม 300 บาท
