คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากัน ได้ซื้อผ้าและรับฝากผ้าจากโจทก์ไปขาย ถ้าหากจำเลยไม่ส่งผ้าคืน จะชำระราคาแทน จำเลยได้ผ่อนชำระหลายครั้ง ค้างชำระอยู่ ๒๑,๘๗๖.๕๐ บาท ขอให้จำเลยชำระพร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะร้านศิริเอเซียเป็นของหุ้นส่วนระหว่างโจทก์ภริยาโจทก์และญาติอื่นๆ
โจทก์ฟ้องโดยไม่ได้รับความยินยอมเห็นชอบหรือได้รับมอบอำนาจหรือลงชื่อร่วมกันฟ้อง นายเดียซิงห์ ซัทเทพ ยื่นคำร้องว่า นายเดียซิงห์เป็นบิดาของโจทก์ มีหุ้นอยู่ในร้านศิริเอเซียโดยโจทก์เป็นผู้จัดการและที่โจทก์ฟ้องคดีนี้นายเดียซิงห์รู้เห็นยินยอมด้วยจึงขอเป็นโจทก์ร่วม ศาลสั่งอนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าผ้าที่ค้างเป็นเงิน ๒๑,๒๗๖.๒๕ บาท ให้โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้รับฝากผ้าและซื้อเชื่อผ้าไปจากร้านศิริเอเซียซึ่งเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียน มีโจทก์และโจทก์ร่วมเป็นหุ้นส่วนกัน แม้จำเลยจะอ้างว่าโจทก์จะไม่มีอำนาจฟ้องเรียกหนี้รายนี้ในนามของตนเองแต่ผู้เดียวก็ตาม แต่ภายหลังโจทก์ร่วมซึ่งเป็นหุ้นส่วนอีกคนหนึ่งก็ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม การฟ้องเรียกหนี้รายนี้จากจำเลยจึงเป็นการเรียกเพื่อประโยชน์แก่ผู้เป็นหุ้นส่วนด้วยกันทุกคนแล้ว โจทก์และโจทก์ร่วมย่อมมีสิทธิฟ้องได้ ส่วนข้อเท็จจริงนั้น ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อผ้าและรับฝากผ้าไปขายจากโจทก์จริง และฟังว่าจำเลยได้ผ่อนชำระหนี้ให้โจทก์จริง อายุความย่อมสะดุดหยุดลง และสิทธิเรียกร้องของโจทก์ตามเอกสารหมาย จ.๑ จ.๒ จ.๓ ไม่ขาดอายุความ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
