คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยเป็นเสมียนอำเเภอได้รับมอบเงิน ๘ บาทจาก ม. แล ท.เพื่อเอาไปเสียเงินรัชชูปการแทน แล้วจำเลยมีเจตนาทุจจริตเอาเงินนั้นไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสียแลจำเลยบังอาจขีดฆ่าและเขียนแก้เลข พ.ศ.กับอายุในใบเสร็จรัชชูปการที่ ม. แล ท.ให้มาแลมอบคืนให้ ม.ท.ไปเพื่อใช้แสดงว่า ม. แล ท. ได้เสียเงินรัชชูปการ พ.ศ.๒๔๗๕ แล้ว และจำเลยยังได้ใช้อุบายหลอกลวง ส.ให้เอาโคมาให้จำเลยหนึ่งตัวแล้วจำเลยจะเสียเงินรัชชูปการแทนให้ ส.หลงเชื่อจึงมอบโคให้ไปแต่แล้วจำเลยกลับเอาใบเสร็จของผู้อื่นมาขีดฆ่าเขียนแก้ใหม่แล้วมอบให้ ส. ไปเพื่อแสดงว่า ส.ได้เสียเงินรัชชูปการ พ.ศ.๒๔๗๖ แล้ว ระวางพิจารณาเจ้าทุกข์ขอถอนการมอบคดีส่วนตัว คงมีข้อหาเรื่องปลอมหนังสือ ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๒๕ แลเป็นความผิด ๓ กะทง ให้จำคุกเรียงกะทง ๆ ละ ๓ ปีรวม ๙ ปีแลให้ลดฐานปราณี คงจำคุกจำเลย ๔ ปี ๖ เดือน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าจำเลยได้กระทำผิดในวันแลเวลาเดียวกันควรมีผิดกะทงเดียว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยปลอมใบเสร็จรัชชูปการ ๓ ฉะบับแยกเป็นคนละฉะบับดังนี้จะถือว่าเป็นการกระทำผิดในกรรมเดียววาระเดียวกันไม่ได้ การกระทำของจำเลยจึงต้องเป็นผิดหลายกะทง ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยได้ทุกกะทงตาม ม.๗๑
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
