คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาเช่านาโจทก์ไปเมื่อวันที่ ๕ ส.ค.๙๖ บัดนี้ล่วงเลยเวลาชำระค่าเช่าแล้วแต่จำเลยไม่ชำระให้ จึงขอให้บังคับ
จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ แต่ที่สำคัญคือต่อสู้ว่าที่โฉนดรายพิพาทนี้โจทก์จำเลยถือกรรมสิทธิร่วมกัน ต่อมาคณะกรรมการการสำรวจออกโฉนดที่ดินได้มีคำสั่งยกเลิกเพิกถอนโฉนดเสียแล้ว กรรมสิทธิของโจทก์จำเลยตามโฉนดเสียแล้ว กรรมสิทธิของโจทก์จำเลยตามโฉนดจึงหมดไปสัญญาเช่าก็ย่อมระงับไปด้วยการเรียกร้องค่าเช่าไม่ได้ โจทก์จำเลยแถลงรับกันว่าจำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่ดินโฉนดที่พิพาทจริง ที่ดินแปลงนี้ได้มีการทำสัญญายอมความกันในคดีแพ่งเลขแดงที่ ๑๘๖/๒๔๙๔ ระหว่างโจทก์จำเลยเดียวกันนี่และหอทะเบียนได้ออกโฉนดให้โจทก์จำเลยถือกรรมสิทธิ์ร่วมกัน ต่อมาคณะกรรมการสำรวจออกโฉนดที่ดินได้เพิกถอนกรรมสิทธิของโจทก์เสีย คงให้เป็นของจำเลยแต่ผู้เดียว ตามประกาศของคณะกรรมการ
ฯลฯ ลงในราชกิจจานุเบกษาลงวันที่ ๑๑ ส.ค. ๙๖ คู่ความไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำสั่งคณะกรรมการสำรวจการออกโฉนดมีผลบังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ตั้งแต่นั้นต่อไปกรรมสิทธิ์โจทก์เป็นอันหมด สัญญาเช่าก็ย่อมระงับไปด้วย การเช่าจึงมีผลถึงวันที่โจทก์หมดกรรมสิทธิ์รวม ๖ วัน พิพากษาให้จำเลยชำระ ค่าเช่าคิดตามส่วนเพียง ๖ วันเท่านั้น โจทก์อุทธรณ ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยชำระค่าเช่าเต็มตามฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยมีว่าคณะกรรมการสำรวจการออกโฉนดที่ดินมีอำนาจสั่งยกเลิกโฉนดที่เจ้าพนักงานออกไปเนื่องจากคำพิพากษาของศาลได้หรือไม่ ที่ประชุมใหญ่เห็นว่าความใน พ.ร.บ.ว่าด้วยการสำรวจการออกโฉนดที่ดิน พ.ศ.๒๔๙๖ มิได้หมายความหรือกินความถึงว่าให้คณะกรรมการมีอำนาจสั่งยกเลิกโฉนดที่ได้ออกเนื่องจากคำพิพากษาศาล เพราะคำพิพากษาของศาลจะว่าไม่ชอบด้วยความเป็นธรรมอย่างไร มิฉะนั้นคำพิพากษาที่เด็ดขาดไปแล้วก็จะไม่มีที่สิ้นสุดรื้อขึ้นว่ากล่าวกันไม่จบ และตามประกาศสำนักนายาฯ ท้าย พ.ร.บ.นี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าประสงค์จะให้คณะกรรมการ ฯลฯ สั่งยกเลิกสิ่งที่ศาลได้พิพากษาไปแล้ว ศาลฎีกาจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
