คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าที่ดินบางส่วนเพื่อปลูกบ้าน ๔๕ ตารางวา บัดนี้สัญญาเช่าสิ้นอายุนานแล้ว และจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กัน ขอให้พิพากษาขับไล่และชดใช้ค่าเสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่าสองคราวติดกัน พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้สัญญาเช่าจะระบุให้จำเลยส่งค่าเช่าทุก ๆ วันที่ ๕ ของเดือนก็จริง แต่ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์ก็ได้ยอมผ่อนผันให้จำเลยส่งค่าเช่าทางไปรษรีย์ธนาณัติ ๔ เดือนบ้าง ๓ เดือนบ้าง ๓ - ๔ ครั้ง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าโจทก์มิได้ถือเด็ดขาดตามสัญญานั้นแล้ว โจทก์เพิ่งจะยกขึ้นว่ากล่าวในตอนหลังสำหรับค่าเช่าประจำเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ๒๕๐๒ ซึ่งจำเลยก็ได้ส่งให้โจทก์โดยทางธนาณัติเช่นเคยแล้ว ในกรณี เช่นนี้ ศาลฎีกาได้เคยพิพากษามาแล้วว่า ไม่ถือว่าเป็นการผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กัน ตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.๒๔๘๙ ฎีกาของโจทก์จึงฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
