คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีอาวุธปืนพกชนิดโอโตเมติกยี่ห้อสตาร์ ขนาด .๒๒ จำนวน ๑ กระบอกใช้ยิงได้และยังไม่มีทะเบียน กับกระสุนปืนสั้นขนาด .๒๒ จำนวน ๕ นัดไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ และบังอาจใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงประทุษร้ายนายฮกเอี๊ยะหรือโฮงเอี๊ยะ แซ่พัว ๒ นัด ถึงแก่ความตายโดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกที่กลางหน้าผากกับที่ระหว่างกระดูกสันหลังส่วนเอว กระสุนฝังในขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๑๐ มาตรา ๓
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๑๐ มาตรา ๓ ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ซึ่งเป็นกระทงที่หนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตา ๙๑ ให้จำคุกตลอดชีวิตคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์ต่อการพิจารณา ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ และมาตรา ๕๓ ก่อนแก้ไข ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด ๑๖ ปี ของกลางริบ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ กระทงเดียว กำหนดโทษและลดโทษในกระทงความผิดนี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ข้อหาของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกที่ศาลชั้นต้นสั่งริบของกลางเกินคำขอของโจทก์ ให้ยก โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยยิงผู้ตายตามฟ้องมีบาดแผลตามรายงานการชันสูตรพลิกศพและรายงานการตรวจศพท้ายฟ้อง และได้ปลอกกระสุนปืน ๑ ปลอกในที่เกิดเหตุ และหัวกระสุนปืนจากบาดแผลของผู้ตาย ๒ ลูก ข้อหาความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ นั้น ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง ส่วนข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาว่าของกลางในคดีเป็นของกลางที่จำเลยใช้กระทำความผิด ศาลมีอำนาจริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓ นั้น โดยมติของที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปลอกกระสุนปืน ๑ ปลอก และหัวกระสุนปืน ๒ เม็ด เพิ่งปรากฏขึ้นในชั้นพิจารณา โจทก์มิได้บรรยายฟ้องและมีคำขอในเรื่องของกลางนี้แต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงสั่งริบให้ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
