คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์บรรยายฟ้องว่า กลางคืนวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ได้มีคนร้ายลักกระบือของนายทัดไป เจ้าทรัพย์กับพวกติดตามกระบือได้จากจำเลยกับพวกคนหนึ่งในคืนนั้นเอง ทั้งนี้โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันลักมา หรือรับไว้จากโจรโดยรู้ว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๔,๒๙๓,๓๒๑,๖๓ จำเลยต่อสู้ตลอดมาทั้ง ๓ ศาลว่าฟ้องเช่นนี้เป็นฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๔ ตอน ๒
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องดังนี้ โจทก์ได้กล่าวข้อเท็จจริงมาโดยละเอียดพอที่จะให้จำเลยเข้าใจให้การแก้ฟ้องได้แล้ว โจทก์มิได้ยืนยันว่าจำเลยทำผิดคราวเดียวทั้ง ๒ ฐาน ให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดจากผลของการพิจารณาแห่งข้อเท็จจริงเอาเองว่าจำเลยควรมีผิดฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร จึงไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒
