คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๕๘ ในการพิจารณาคราวแรกปรากฎว่าผู้พิพากษาศาลเดิมนั่งทำการพิจารณาแลพิพากษาคดีแต่นายเดียว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการไม่ชอบด้วยพระธรรมนูญศาลยุตติธรรม จึงให้ศาลเดิมพิจารณาแลพิพากษาคดีใหม่ ในคราวพิจารณาใหม่โจทก์ไม่สืบพะยานแต่ขออ้างคำให้การพะยานที่สืบไว้ในคราวก่อนและไม่ติดใจสืบพะยานต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่ได้นำพะยานมาเบิกความในการพิจารณาครั้งใหม่นี้เป็นแต่ขอให้ศาลถือเอาคำพะยานที่ให้การไว้ในคราวก่อนไม่เป็นการชอบด้วยคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แลไม่ถูกต้องด้วยวิธีพิจารณาเพราะศาลอุทธรณ์ให้พิจารณาใหม่ และในการพิจารณาคดีนั้นการสืบพะยานบุคคลต้องนำตัวพะยานมาเบิกความต่อหน้าศาล เมื่อโจทก์ไม่นำพะยานมาเบิกความและไม่ติดใจสืบพะยานต่อไป คดีโจทก์ก็เป็นอันไม่มีหลักฐานจะฟังลงโทษจำเลยได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ ยกฟ้องโจทก์
