เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่ามีคนร้านลักตราชื่อของนายวิบูลย์ไปต่อมาระหว่างตั้งแต่วันที่ ๑ เมสายน ถึง ๒๙ พรึสภาคม จำเลยได้ตราชื่อนั้นมาไว้ไนครอบครอง ทั้งนี้โดยจำเลยที่รับไว้จากคนร้านโดยรู้ว่าเปนของร้าย หรือมิฉะนั้นจำเลยได้เก็บทรัพย์รายนี้โดยคนร้ายทำตกไว้แล้วจำเลยยักยอกเอาเสีย ขอไห้ลงโทสตามมาตรา ๓๑๘,๓๒๑. จำเลยไห้การว่าฟ้องเคลือบคลุมและว่ามิได้กะทำผิด สาลชั้นต้น พิพากสาลงโทสจำเลยตามมาตรา ๓๑๘ จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่าฟ้องเคลือบคลุมไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า ฟ้องโจทที่กล่าวหาว่าจำเลยรับของโจทหรือยักยอก เก็บของตกโดยยับยายความไว้ชัดเจนดังฟ้องฉบับนี้ ไม่ผิดอะไรกับฟ้องที่กล่าวหาว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร ซึ่งหาไช่ฟ้องเคลือบคลุมไม่ จึงไห้ยกคำพิพากสาสาลอุธรน์ไห้สาลอุธรน์พิพากสาข้อเท็ดจิงแล้วพิพากสาไหม่.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ท.อ.บุปผเวส.)นายสิริ วิสิทธัท ดัสว+นายนิติกร ทุมวิภาถ
