คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ศ. จำเลยในสำนวนหลังเป็นกรรมการอำเภอได้รับคำสั่งของกรมการอำเภอให้ไหทำการรังวัดที่วัดร้าง โจทก์อาศัยทำกินอยู่ในที่รายนี้ ไม่ยอมให้จำเลยรังวัด โดยกล่าวว่า ให้กำนันผู้ใหญ่บ้านมาก่อนจึงจะให้รังวัดได้ จำเลยเห็นว่าโจทก์ขัดขวาง จึงร้องกล่าวขึ้นขอให้สอบสวนเอาโทษโจทก์หาว่าชัดขวางเจ้าพนักงาน อัยยการในสำนวนแรกจึงฟ้องโจทก์เป็นจำเขยหาว่าต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน โจทก์ในสำนวนหลังจึงฟ้อง ศ. เป็นจำเลยขอให้ลงโทษตาม ม. ๓๓๘(๓) - ๑๑๘ และ ๑๕๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยยังไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
