Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2486 (เลขอ้างอิง 87486)

พ.ศ. 2486 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

การฟ้องคดีผิดพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควนนั้นโจทมีหน้าที่นำสืบสแดงไห้เห็นว่าประกาสของคนะกัมการป้องกันการค้ากำไรเกินควนได้ปิดโคสนาไว้ยังที่ซึ่งระบุไนมาตรา 7 วัค 3 แห่งพระราชบัญญัติที่กล่าว จึงจะเอาผิดจำเลยได้.

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 84 พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2480 มาตรา 4 พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2480 มาตรา 7

เนื้อความคำพิพากษา

ได้ความว่าคนะกัมการควบคุม(ป้องกัน)การค้ากำไรเกินควน(จังหวัดนครสวรรค)ได้ออกประกาสสองคราวกำหนดราคาไห้ขายน้ำมันก๊าสไม่เกิน ๒ ปิ๊บต่อ ๙ บาท ๖๒ สตางค์และ ๙ บาท ๘๗ สตางค์ จำเลยขายน้ำมันเปนราคา ๒ ปิ๊บต่อ ๑๐ บาท และ ๑๐ บาท ๔๐ สตางค์ สาลชั้นต้นพิพากสาว่าจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควน พ.ส. ๒๔๘๐ ม.๙,๑๖ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ส. ๒๔๘๓ (ฉบับที่ ๒) ม. ๔,๗ โดยวินิฉัยเชื่อว่าจำเลยได้ซาบประกาสของคนะกัมการแล้ว จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่าโจทสแดงไม่ได้ว่าประกาสของคนะกัมการฯได้มีการโคสนาโดยถูกต้องตามกดหมายแล้ว พิพากสาไห้ยกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าการฟ้องคดีหาว่าจำเลยขายของเกินราคาของคนะกัมการส่วนภูมิภาคอันเปนผิดพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควนเช่นนี้

โจทต้องมีหน้าที่นำสืบสแดงไห้เห็นว่าประกาสของคนะกัมการนั้นได้ปิดโคสนาไว้ยังที่ซึ่งระบุไว้ไนมาตรา ๗ วัค ๓ แห่งพระราชบัญญัติที่กล่าว จึงจะเอาผิดแก่จำเลยได้แต่คดีนี้โจทมิได้มีพยานมาสืบไนข้อนี้เลย จึงจะถือว่าจำเลยได้ซาบประกาสนั้น และเอาผิดจำเลยไม่ได้จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ธ.บุนยุปานะ · ชม จามรมาน · ทิพปัญญา อ. บุปผเวส
ศาลล่าง
ศาลชั้นต้น - นายสง่า +
ศาลอุทธรณ์ - นายวิสุทธิ +
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 740/2566

แม้คําพิพากษาคดีแพ่งของศาลชั้นต้นจะมีผลผูกพันโจทก์จำเลยซึ่งเป็นคู่ความตาม ป.วิ.พ. มาตรา 145 วรรคหนึ่ง ทำให้จำเลยไม่มีสิทธิกล่าวอ้างข้อเท็จจริงอย่างอื่นให้แตกต่างไปจากผลแห่งคําวินิจฉัยดังกล่าวที่ฟังข้อ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3727/2549

การขอคืนของกลางที่ศาลสั่งริบตาม ป.อ. มาตรา 36 เป็นการใช้สิทธิทางศาล และเป็นส่วนหนึ่งของคดีอาญา ผู้เป็นเจ้าของทรัพย์ที่แท้จริงและมิได้รู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดของจำเลยเท่านั้นที่มีสิทธิยื่นคำร้องข…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6918/2540

ผู้เสียหายเป็นศิษย์ซึ่งอยู่ในความควบคุมดูแลของจำเลยย่อมมีความคุ้นเคยและจดจำบุคลิกลักษณะของจำเลยได้เป็นอย่างดี ผู้เสียหายเป็นเด็กหญิงหากเรื่องที่เกิดขึ้นไม่เป็นความจริงผู้เสียหายคงไม่กล้ายืนยันเรื่องดั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1473/2538

ความผิดฐานรับเด็กอายุต่ำกว่า13ปีบริบูรณ์เป็นลูกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน(ฉบับที่12)ข้อ20ซึ่งออกตามความในข้อ2(3)แห่งประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่103นั้นโจทก์ต้องนำสืบให้เห็นว่าบุค…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3948/2534

ทนายความผู้ประกันขอเลื่อนคดีมาแล้วครั้งหนึ่งอ้างว่าติดว่าความที่ศาลอื่นศาลชั้นต้นอนุญาต ครั้นถึงวันนัดครั้งต่อไปทนายความผู้ประกันยื่นคำร้องขอเลื่อนคดีอีกอ้างว่าได้นัดผู้ประกันให้มาเบิกความต่อศาล แต่ผู…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้