คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานข่มขืนกระทำชำเราเด็กอายุ ๘ ขวบ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๔ จำคุก ๒ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายาม ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ๔ เดือน ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๔, ๖๐
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ทั้งข้อกำหนดโทษ และฐานความผิด เป็นการแก้มาก
โจทก์ฎีกาในปัญหาข้องเท็จจริงได้ และเห็นว่า คดียังฟังไม่ได้ว่า ของลับของจำเลยล่วงล้ำเข้าไปในช่องสังวาลของผู้เสียหาย เพราะนายแพทย์ผู้ตรวจเบิกความว่า ของลับของชายคงถูไถแต่ปากช่องคลอดด้านนอก ยังไม่เข้าไปภายใน จำเลยยังไม่มีผิดฐานทำชำเราถึงสำเร็จ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
