คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า คณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรประจำจังหวัดนครพนม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 8 แห่ง พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ประกาศระบุให้น้ำมันก๊าสเป็นสิ่งของที่ต้องห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร โดยได้กำหนดราคาสูงสุดไว้แล้วตามสำเนาท้ายฟ้อง จำเลยได้บังอาจขายน้ำมันก๊าสให้แก่นายทองไป 1 ลิตร เป็นราคา 2 บาท เกินกว่าราคาสูงสุดที่กำหนดไว้ 50 สตางค์ ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธ และยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายเบื้องต้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องขาดองค์ความผิด ฟ้องโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะมิได้ระบุในฟ้องว่าจำเลยได้ทราบประกาศนั้นแล้วแต่ตามข้อความในฟ้องดังกล่าว ก็พอเข้าใจได้แล้วว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยบังอาจกระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนประกาศโดยขายน้ำมันก๊าสเกินกว่าราคาสูงสุดที่กำหนดไว้ในประกาศฉบับนั้นส่วนข้อที่ว่าจำเลยได้กระทำการฝ่าฝืนประกาศโดยทราบประกาศนั้นแล้วหรือไม่ เพียงไรนั้น เป็นเรื่องจะต้องว่ากันในชั้นพิจารณาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่าง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่
