คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 91, 288, 289 (4), 371, 376 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 72, 72 ทวิ ริบอาวุธปืน ซองกระสุนปืน ซองพกอ่อน ปลอกกระสุนปืน และหัวกระสุนปืนของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ ระหว่างการพิจารณา พันตำรวจโทปรีดา บิดาของผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตเฉพาะข้อหาร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ก่อนสืบพยาน โจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเป็นค่าขาดไร้อุปการะจากการประกอบอาชีพของผู้ตายก่อนถึงแก่ความตายวันละ 350 บาท เป็นเวลา 20 ปี และค่าขาดไร้อุปการะจากการประกอบอาชีพรับจ้างของผู้ตายหลังจบการศึกษาเดือนละ 6,000 บาท เป็นเวลา 20 ปี แก่โจทก์ร่วม จำเลยไม่ยื่นคำให้การในคดีส่วนแพ่ง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง แต่ให้ริบอาวุธปืน ซองกระสุนปืนซองพกอ่อน ปลอกกระสุนปืน และหัวกระสุนปืนของกลาง ให้ยกคำร้องโจทก์ร่วมที่เรียกร้องค่าสินไหมทดแทน
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 7 พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ร่วมฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 อนุญาตให้ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ก็หมายถึงยกฟ้องของโจทก์ร่วมด้วย เมื่อโจทก์ร่วมมิได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาของศาลชั้นต้นภายในกำหนด และศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์ร่วม คดีของโจทก์ร่วมจึงยุติลง โจทก์ร่วมไม่มีสิทธิฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 แม้ผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 จะอนุญาตให้ฎีกาก็ตาม ฎีกาของโจทก์ร่วมก็เป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาของโจทก์ร่วม
