คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามสมคบกันยักยอกตั๋วสัญญาใช้เงิน ๒ ฉบับที่โจทก์มอบหมายไว้เป็นหลักประกันหนี้ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไปเป็นประโยชน์ของจำเลยที่ ๑ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐, ๘๓, ๓๕๒, ๓๕๓ ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้อง สั่งรับประทับฟ้องแต่เฉพาะคดีสำหรับตัวจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ยกฟ้องจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแขวงพระนครใต้พิพากษายกฟ้อง โดยเหตุว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าได้มีการตกลงถือเอาตั๋วสัญญาใช้เงิน ๒ ฉบับเป็นเพียงหลักประกันเท่านั้น เมื่อตั๋วถึงกำหนดแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิจะห้ามจำเลยมิได้นำตั๋วนั้นออกใช้ การกระทำของจำเลยจึงไม่ผิดฐานยักยอก
โจทก์อุทธรณ์ ศาลแขวงพระนครใต้สั่งไม่รับอุทธรณ์ โดยว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง
โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อคัดค้านในอุทธรณ์ของโจทก์เป็นการคัดค้านในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๒๒ และการคัดค้านบางข้อก็เป็นข้อที่ศาลชั้นต้นมิได้ยกเอาเป็นข้อชี้ขาดหรือพิพากษามาแต่อย่างไร เป็นอุทธรณ์ที่นอกประเด็นจึงไม่ชอบจะรับไว้พิจารณา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
