คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาทและให้ชำระค่าเช่าที่ค้างชำระจนถึงวันฟ้อง กับค่าเสียหายนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกจากห้องพิพาทจำเลยให้การว่า เช่าห้องพิพาทอยู่อาศัยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน จำเลยไม่ได้ค้างชำระค่าเช่า และตัดฟ้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกค่าเช่าเพราะไม่มีสัญญาเช่าเป็นลายลักษณ์อักษรศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กันโจทก์ฟ้องขับไล่ได้ โจทก์บอกกล่าว จำเลยขัดขืนถือว่าอยู่โดยละเมิดต้องใช้ค่าเสียหายเท่าค่าเช่าส่วนค่าเช่าเมื่อจำเลยรับว่าเช่าห้องพิพาทและมีใบเสร็จรับเงินค่าเช่า โจทก์เรียกค่าเช่าได้พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารให้ชำระค่าเช่าที่ค้างและค่าเสียหายเดือนละ 40 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกจากห้องพิพาท
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่ได้ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่า โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยไม่ชำระค่าเช่าตั้งแต่เดือนเมษายน 2503จนถึงวันฟ้องและจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กันโจทก์ฟ้องขับไล่ได้ส่วนค่าเช่าเห็นว่า การเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ใบเสร็จรับเงินค่าเช่ามีแต่ลายมือชื่อของฝ่ายโจทก์ ไม่ใช่หลักฐานที่มีลายมือชื่อของฝ่ายจำเลย ในกรณีเรียกค่าเช่าจำเลยเป็นฝ่ายที่ต้องรับผิด เมื่อไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลย โจทก์ฟ้องร้องบังคับคดีไม่ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 538พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 40 บาทนับจากวันฟ้อง จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากห้องพิพาท
