เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ข้อเท็จจริงมีว่าจำเลยได้ทำการลักทรัพย์ของ พ.ไป รวมราคา ๗๕ สตางค์ ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาในฐานลักทรัพย์ แต่ศาลได้ว่ากล่าวสั่งสอนภาคภัณฑ์ปล่อยตัวไปเพราะจำเลยยังเป็นเด็กอ่อนอายุยังไม่พ้น ๕ ปี จำเลยมากระทำผิดเป็นคดีนี้ขึ้นอีก ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน ๑๕ วัน ส่วนข้อขอให้เพิ่มโทษ นั้นให้ยกเสีย ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดของจำเลยในครั้งก่อนศาลหาได้ลงโทษจำเลยแต่ประการใดไม่ การที่ศาลภาคทัณฑ์ปล่อยตัวจำเลยไปนั้น ไม่ใช่เป้นโทษชนิดที่ระบุไว้ใน ม. ๑๒ ดังนั้นจะเรียกว่าจำเลยไม่เข็ดหลาบไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฎีกาโจทก์
