พ.ศ. 2473 ศาลฎีกา
ดุลยพินิจของศาลไม่ใช่ข้อกฎหมาย พ.ร.บ. ดัดสันดานคนจรจัด ร.ศ.127 ข้อ 3 การที่ศาลจะสั่งให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัดหรือไม่ อยู่ในดุลยพินิจของศาล เรื่องนี้เมื่อศาลฎีกาวินิจฉัยว่าโจทก์ฎีกาไม่ได้แล้ว ก็เปนว่าไม่รับฎีกาของโจทก์วินิจฉัยแต่เหตุใดจึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานรับของโจร เมื่อพ้นโทษแล้วขอให้ส่งตัวไปอยู่ต่างจังหวัดตาม พรบ ดัดสันดานคนจรจัด ร.ศ.๑๒๗ ข้อ ๓ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันให้ยกข้อที่ขอให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด
โจทก์ฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่า ควรส่งจำเลยไปต่างจังหวัด
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จะส่งคนไปอยู่ต่างจังหวัดหรือไม่นั้น อยู่ในดุลยพินิจของศาล ฉะนั้นคดีนี้โจทก์ฎีกาไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย
ปัญหาข้อเท็จจริงคำเบิกความเท็จเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงอ้างฎีกาที่ 783/2476 ที่ 664/2477 ที่ 256/2478
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2473คนบังคับอังกฤษปะปนกับคนบังคับสยามต้องหาว่าทำผิด คู่ความฎีกาได้-แต่ในปัญหาข้อกฎหมาย ปัญหาที่ว่าถ้อยคำของผู้ถูกทำร้ายซึ่งให้การขณะใกล้จะตายนั้น รับฟังเปนพะยานได้หรือ+เปนปัญหาข้อกฎหมาย ลักษณพะยานคำให้การ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2473คดีมีมูลหรือไม่เป็นปัญหากฎหมาย วิธีพิจารณาอาญา การที่ศาลล่างไม่รับฟ้องโจทก์อ้างว่าคดีไม่มีมูลโดยยังมิทันได้ไต่สวนพะยานหลักฐานดังนี้ยังไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2473บาดแผลที่ถูกทำร้ายรักษานานเกินกว่า 20 วัน ยังยกแขนประกอบการงานไม่ได้ตามปกติดังนี้เป็นบาดแผลสาหัส พ.ร.บ. ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 บาดแผลอย่างไรเรียกว่าสาหัสเป็นปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1019/2468คดีอาญา ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าฟ้องโจทย์ไม่มีมูลที่ควรจะรับไว้พิจารณา ได้สั่งให้ยกข้อหาของโจทย์เสียเช่นนี้ โจทย์จะฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่าคดีของตนมีมูล ขอได้รับไว้พิจารณา ตาม พรบตั้งศาลโปริสภา ม.๘ นั้นเถี…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
