คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยซึ่งเป็นภรรยาและบุตร ในฐานะเป็นทายาทโดยธรรมของนายเขตรลูกหนี้ผู้ตาย ใช้เงินที่ผู้ตายกู้ไปพร้อมทั้งดอกเบี้ยให้แก่โจทก์จำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้รู้เห็นในการกู้เงินดังฟ้อง นายเขตรไม่มีมรดกไม่มีผู้ใดรับมรดกนายเขตรศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ไม่ได้เป็นลูกหนี้ร่วม โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าผู้ตายมีทรัพย์มรดกและจำเลยเป็นผู้รับมรดกยกฟ้องโจทก์ แต่ไม่ตัดสิทธิโจทก์จะฟ้องบังคับชำระหนี้จากกองมรดกของนายเขตรโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อนายเขตรตาย มรดกย่อมตกทอดไปยังทายาทตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1599 กองมรดกได้แก่ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตายรวมทั้งสิทธิหน้าที่ความรับผิดต่าง
ๆ เว้นแต่ตามกฎหมายหรือว่าโดยสภาพแล้วเป็นการเฉพาะตัวของผู้ตายโดยแท้ และเจ้าหนี้กองมรดกมีสิทธิที่จะเรียกร้องบังคับชำระหนี้จากทายาทโดยธรรมได้ ไม่เกินทรัพย์มรดกที่ได้รับ โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยในฐานะเป็นผู้รับมรดก โดยศาลอุทธรณ์ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าจะมีทรัพย์มรดกของผู้ตายและจำเลยทั้ง 4 จะได้รับมรดกหรือไม่ เพราะเป็นกรณีที่จะต้องไปว่ากล่าวในชั้นบังคับคดี
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้จำเลยทั้ง 4 ในฐานะทายาทผู้รับมรดกของนายเขตรชำระเงินต้นและดอกเบี้ยให้โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่จำเลยว่าผู้ตายแยกกันอยู่กับจำเลยที่ 1 และหย่าร้างกันนานแล้ว โจทก์ไม่ได้นำสืบว่าเงินที่กู้มานั้นผู้ตายและจำเลยเอาไปใช้จ่ายร่วมกัน จึงเป็นหนี้ส่วนตัวของผู้ตายโดยเฉพาะ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยที่ 1 นั้น จำเลยไม่ได้ยกขึ้นเป็นประเด็นต่อสู้ไว้ในคำให้การ ฎีกาจำเลยจึงนอกประเด็นไม่รับวินิจฉัยและเห็นว่าโจทก์ฟ้องทายาทผู้ตายได้ แม้ทายาทจะไม่ได้รับมรดก เป็นเรื่องที่โจทก์จะบังคับเอาจากมรดกของผู้ตายในชั้นบังคับคดี โดยจำเลยไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวพิพากษายืน
