คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ นำรถจิ๊บมาขายฝากไว้กับโจทก์ สัญญาไถ่คืนภายใน ๑ เดือน ครั้นครบกำหนดไม่ไุถ่ โจทก์จึง ได้กรรมสิทธิ ในระหว่างการขายฝาก จำเลยที่ ๑ ได้ขอยืมรถที่จายฝากไปใช้กำหนดส่งคืนภายใน ๓ วัน ครั้นครบกำหนด ไม่คืนต่อมาจำเลยที่ ๒ นำรถไปใช้ต่างจังหวัด ทำให้รถเสียหาย เป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์ จึงขอให้จำเลยใช้ค่าเสีย หาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้ง ๒ ใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๗,๐๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ + ต่อไป นับแต่วันฟ้อง จนกว่าจะชำระเสร็จ ฯลฯ โจทก์และจำเลยที่ ๒ อุทธรณ์,
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนในข้อที่ให้จำเลยทั้ง ๒ รับผิด แต่แก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๙๐๐๐ บาท กับดอกเบี้ย โจทก์และจำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีได้ความตามฟ้องโจทก์เห็นว่าตามสัญญาและการปฏิบัติระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ เป็นการ ขายฝากตามกฎหมาย และการที่จำเลยที่ ๒ เอารถยนต์ที่ขายฝากไว้ไปใช้จนเกิดการเเสียหายนั้น จำเลยที่ ๒ ไม่พ้นจาก ความรับผิดต่อโจทก์ เพราะเป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์ การที่จำเลยไม่รู้ว่ามีการขายฝากไม่เป็นข้อแก้ตัวได้. ฯลฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
