เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าจำเลยได้รับเงินจากโจท แล้วออกตั๋วแลกเงินไห้โจทไปรับเงินที่ยี่ห้อเฮงหยุที่สิงคโปร์ ยี่ห้อเฮงหู่ไม่จ่ายเงินไห้ ห้างโจทได้ทำคำคัดค้านต่อทนายไว้แล้ว จำเลยต้องคืนเงินที่รับไปไห้โจท จำเลยไม่มีข้อกดหมายได ๆ ที่จะอ้างเอาเงินของโจทไว้ได้ จึงขอไห้บังคับ จำเลยรับว่าได้ออกตั๋วเงินไห้จิ่ง แต่จำเลยไม่ต้องรับผิดไช้เงิน และว่าฟ้องขาดอายุความตามมาตรา ๑๐๐๒ สาลแพ่งงดสืบพยานแล้วตัดสินว่า รูปคดีเปนเ รื่อง+มิควนได้ คดีโจทขาดอายุความตามมาตรา ๔๑๙ แม้จำเลยยกอายุความจะยกอายุความไนเรื่องได ๆ ขึ้นต่อสู้ สาลกยกขึ้นยกฟ้องได้ จึงไห้ยกฟ้อง สาลอุธรน์พิพากสายืน โจทดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า สำหรับเรื่องอายุความจำเลยต่อสู้ว่า ตามฟ้องของโจทปรากตว่าได้นำคำคัดค้านการไม่จ่ายเงินตามตั๋วนี้ต่อยี่ห้อเฮงหยูเมื่อวันที่ ๘ กรกดาคม ๒๔๘๕ และไม่ได้รับเงินตามตั๋ว
นับแต่วันนั้นจนถึงวันที่โจทยื่นฟ้องเกิน ๑ ปีแล้ว คดีโจทจึงขาดอายุความตามมาตรา ๑๐๐๒ สาลดีกา เห็นว่าข้อความที่จำเลยกล่าวนั้นเห็นได้ว่าประสงค์จะต่อสู้อายุความฉเพาะไนเรื่องตั๋วเงินตามมาตรา ๑๐๐๒ หาได้ประสงค์ต่อสู้อายุความไนเรื่องลาภมิควนได้ตาม ม.๔๑๙ ไม่ สาลจะยกอายุความตามมาตรา ๔๑๙ มายกฟ้องไม่ได้จิ่งหู่คดีแพ่งคู่ความไม่จำต้องยกยกตัวบทขึ้นอ้าง เปนแต่กล่าวข้อเท็ดจิ่งประกอบปัญหา ไห้ชัดเจน สาลก็ยกตัวบทกดหมายขึ้นปรับคดีเองได้ แต่เรื่องอายุความกดหมายบังคับว่าต้องยกต่อสู้และไนการต่อสู้ จำเลยจะต่อสู้ฉเพาะเรื่องไดก็ได้ สาลจะยกอายุความเรื่องอื่นมาปรับคดีไม่ได้ จึงยกตัวพิพากสาสางล่าง ไห้สาลแพ่งดำเนินคดีไปตามรูปความ.
