คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบ พนันเอาทรัพย์สินกันโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยจำเลยเป็นเจ้ามือรับกินรับใช้ มีผู้นำเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยโพยสลากกินรวบ 97 แผ่น เงินสด400 บาท เป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 6, 10, 12, 15 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2490 มาตรา 3 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504 มาตรา 3 ริบของกลาง และสั่งจ่ายสินบนนำจับตามกฎหมาย
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุก 3 เดือน และปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ของกลางริบกับให้จำเลยจ่ายสินบนนำจับกึ่งหนึ่งของค่าปรับ
โจทก์อุทธรณ์ให้ลงโทษจำคุก และปรับให้สูงขึ้น โดยไม่รอการลงโทษให้จำเลย
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำคุกจำเลย 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก2 เดือน คำขอให้จำเลยจ่ายสินบนนำจับให้ยกเสีย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา15 ประกอบกับพระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3บัญญัติไว้ว่า ถ้าเป็นกรณีนำจับผู้กระทำผิด ให้พนักงานอัยการร้องขอต่อศาลให้จ่ายสินบนแก่ผู้นำจับด้วย และให้ศาลสั่งไว้ในคำพิพากษาให้ผู้กระทำผิด ให้เงินสินบนแก่ผู้นำจับกึ่งหนึ่งของจำนวนเงินค่าปรับด้วยอีกโสดหนึ่ง นั้น ศาลจะสั่งให้จำเลยผู้กระทำผิดจ่ายสินบนนำจับก็ต่อเมื่อมีการลงโทษปรับด้วยเพราะค่าปรับเป็นเกณฑ์ในการคำนวณว่า จำเลยจะต้องจ่ายเงินสินบนแก่ผู้นำจับเท่าใด ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกจำเลยแต่อย่างเดียวโดยไม่ลงโทษปรับ และไม่สั่งให้จำเลยจ่ายเงินสินบนนำจับชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
