คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำการโดยประมาท เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยจำเลยถือปืนแก๊ปยาวบรรจุลูกกระสุนปืนไว้อันพร้อมที่จะยิงได้ เดินตามหลังนายแหลง พลังฤทธิ ห่างราว ๕ เมตร ระหว่างเดินทางกลับจากการล่าสัตว์ในป่า ซึ่งมีเถาวัลย์อยู่ตามเส้นทางที่เดิน โดยหันปากกระบอกปืนไปทางนายแหลง พลังฤทธิ ในท่าคอนปืน เอาปากกระบอกปืนไปข้างหน้า จำเลยเพียงแต่ใช้ยางในรถปิดรูนมหนูกับนกปืนมิให้กระทบกับแก๊ปที่สวมติดอยู่กับรูนมหนูเท่านั้น ไม่ได้ระมัดระวังมิให้นกปืนเกี่ยวกับเถาวัลย์ซึ่งจะเป็นเหตุให้ปืนลั่นปะทุขึ้นได้ นกปืนที่ถือไปเกี่ยวกับเถาวัลย์ทำให้ปืนลั่น กระสุนปืนไปถูกนายแหลง พลังฤทธิ ที่บริเวณก้านคอด้านหลัง ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ เนื่องจากจำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้เสียหายบ้างแล้ว จึงกำหนดโทษจำคุก ๒ ปี คำให้การมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี
จำเลยอุทธรณ์ว่าข้อเท็จจริงดังที่ฟ้องยังไม่อาจถือได้ว่าเป็นประมาทที่เป็นความผิด
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยตามฟ้องนับว่าเป็นการกระทำที่ประมาทเป็นเหตุให้คนตาย อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ได้แล้ว เพราะจำเลยถือปืนซึ่งบรรจุกระสุนอยู่พร้อมที่จะลั่นไกใช้ยิงได้โดยอาการเช่นนั้น เดินอยู่ในละแวกทางที่มีเถาวัลย์ที่อาจจะเกี่ยวนกปืนทำให้ปืนลั่นถูกคนได้ จำเลยประมาทไม่ระมัดระวังในการถือ ทำให้เถาวัลย์เกี่ยวนกปืน ปืนลั่นไปถูกคนตายเข้าจริง ๆ ดังนี้ ต้องนับว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดดังที่กล่าวมา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
