คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยได้วางเพลิงเผาเรือนผู้เสียหาย ๒ ครั้ง ๆ แรกฝาเรือนไหม้เกรียมมีผู้ดับได้ ครั้งหลังเพลิงติดหลังคาจาก ผู้เสียหายดับได้ หลังคาไหม้โตเท่าผลส้มโอ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณอาญา พ.ศ.๒๔๗๕ มาตรา ๔ ข้อ (๑) (๕) ให้จำคุก ๑๐ ปี
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยเผาเรือนผู้เสียหายทรัพย์ที่เสียหายราคาเล็กน้อย ไม่ปรากฎว่าเป็นเหตุใกล้ภยันตรายแก่ผู้ใด หรือไปอาจจะลุกลามถึงทรัพย์อื่น จำเลยผิดเข้ามาตรา ๑๘๙,๓๒๔ ให้จำคุก ๑ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าเรือนผู้เสียหายราคาเล็กน้อย เพราะเป็นเรือนหรือกะท่อมขนาดเล็กพื้นฟากฝาแตะหลังคาจากกว้างยาวประมาณ ๘ ศอกเท่านั้นฎีกาโจทก์อ้างข้อเท็จจริงใหม่ซึ่งมิได้กล่าวมาในฟ้องว่า ขณะจุดเผาผู้เสียหายอยู่บนเรือนและไฟอาจลุกลามติดต้นไม้รอบบริเวณบ้านนั้น แม้จะฟังเป็นจริงก็ลงโทษจำเลยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
