คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรังวัดแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์จำเลยสู้ว่าจำเลยพร้อมที่จะแบ่งแยก ได้มีหนังสือให้โจทก์นัดวันไปแบ่งแยกแต่โจทก์เงียบไป โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย และตามสัญญาโจทก์รับเป็นผู้ออกค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการโอนที่ดินเมื่อชี้สองสถานแล้ว
จำเลยยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การโจทก์แถลงคัดค้าน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า ที่ทนายจำเลยอ้างว่าไม่มีโอกาสยื่นแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การ เพราะยังไม่ได้สอบข้อเท็จจริงนั้น ทนายจำเลยชอบที่จะแถลงขอเลื่อนการชี้สองสถาน แต่ทนายจำเลยก็ยังคงให้มีการชี้สองสถานไป มิได้ยื่นคำร้องขอแก้คำให้การก่อนมีการชี้สองสถาน คำร้องของจำเลยจึงฟังไม่ขึ้น ให้ยกคำร้องแล้วพิจารณาพิพากษาให้จำเลยไปจัดการยื่นคำขอรังวัดแบ่งแยกที่พิพาทเพื่อออกโฉนดใหม่ เฉพาะส่วนของโจทก์ โดยให้โจทก์เป็นผู้เสียค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการโอนที่ดินจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 180(2) มิได้ถือเอากำหนดเวลาที่คู่ความฝ่ายที่ขอแก้ไขคำฟ้องหรือคำให้การอาจยื่นคำร้องได้ก่อนการชี้สองสถานหรือก่อนกำหนดเวลาชี้สองสถานเป็นเกณฑ์ แต่มาตรา 180(2)
ถือเอากำหนดที่อาจยื่นคำร้องได้ก่อนวันชี้สองสถาน เหตุนี้ ถ้าหากจำเลยทราบเหตุที่จะขอแก้คำให้การในวันชี้สองสถานนั้นเอง แม้จะทราบก่อนกำหนดเวลาที่เริ่มมีการชี้สองสถาน ก็ไม่เป็นเหตุที่จะไม่อนุญาตให้แก้ แต่ศาลฎีกาเห็นว่าการที่ภรรยาจำเลยได้รับหนังสือทนายโจทก์แล้วไม่ส่งให้จำเลย เพราะเตรียมการทำบุญฉลองกุฏิพระ แล้วจำเลยจึงได้นำเอาไปให้ทนายในวันชี้สองสถานนั้น เป็นพฤติการณ์ที่อยู่ในความรับผิดชอบของจำเลยที่ไม่สนใจระมัดระวังผลประโยชน์ของตนตามสมควร จะอ้างเป็นเหตุแสดงว่าไม่อาจยื่นคำร้องขอแก้ไขคำให้การได้ก่อนวันชี้สองสถานหาได้ไม่และคดีก็ไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงไม่มีเหตุที่จะให้จำเลยแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การใหม่ได้ คดีฟังได้ว่าจำเลยขอผัดโอนที่ให้แก่โจทก์ไปไม่เกินวันที่ 15 โจทก์มีหนังสือตอบตกลงไป จำเลยกลับขอผัดไปหลังวันที่ 15 โจทก์มิได้ตกลงด้วย ดังนี้ ถือว่าจำเลยผิดนัดไม่โอนที่ดินให้แก่โจทก์แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย
