คำฟ้องและคำให้การ
สำนวนแรกโจทก์ฟ้องหาว่า นายคอย จำเลยกับพวกสมคบกันปล้นทรัพย์นายน้อย นายอั้วสามีโจทก์ และทำร้ายนายน้อยนายอั้วถึงตาย กับจำเลยแจ้งควาทเท็จต่อเจ้าพนักงานสอบสวนว่า นายน้อย,นายอั้ว ลักโคและต่อสู้เวลาจับกุมจึงถูกฆ่าตาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๙,๒๕๐,๒๕๒,๒๕๔,๒๕๖,๓๐๑,๑๑๘ สำนวนที่ ๒ อัยยการโจทก์ฟ้องหาว่า นายคอยจำเลยใช้มีดฟันนายน้อยตาย นายฮั้วบาดเจ็บสาหัสโดยเจตนา นายฮั้วตายอีก ๔ วันต่อมา ขอให้ลงโทษตาม ก.มลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๙ ศาลไต่สวนมูลฟ้องสำนวนแรกและสั่งคดีมีมูลแล้ว
โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องจำเลยอื่นรวม ๕ คน นอกจากนายคอยจำเลย เพราะอัยยการอ้างพวกเหล่านั้นเป็นพยาน ศาลอนุญาติ คงเหลือเฉพาะนายคอยจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาคดี ๒ เรื่องรวมกันแล้ว ฟังว่านายคอยจำเลยกับพวกรวม ๕ คนสมคบกันปล้นทรัพย์ฆ่านายน้อยตายมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๓๐๑ ตอนท้ายและ ม.๒๕๐(๕) และผิดฐานเป็นตัวการฆ่านายฮั้วตาย เพื่อเป็นการปกปิดการกระทำผิดตามมาตรา ๘๕๐(๖)พิพากษให้ประหารชีวิตนายคอยจำเลย ส่วนความผิดฐานแจ้งความเท็จให้ยกฟ้อง และฟ้องสำนวนอัยยการ คำพยานอัยยการไม่อยู่ในลักษณะที่จะรับฟังได้ ใครเป็น ผู้ฆ่านายน้อยนายฮั้ว จึงพิจารณายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม ให้ยกอุทธรณ์+อัยยการ+และนายคอยจำเลย อัยยการและนายคอยฎีกา.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า คดี ๒ สำนวนนี้เป็นกรณีเหตุอันเดียวกัน ศาลชั้นต้นได้สั่งรวมพิจารณาเป็นคดีเดียวกันฉะนั้นการฟังคำพยานหลักฐานก็ต้องรวมเป็นคดีเดียวกัน เมื่อฟังรวมกันเช่นนี้ หลักฐานก็เพียงพอลงโทษจำเลยได้ทั้ง ๒ สำนวนเป็นคดีเรื่องเดียวกันนั้นเอง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อที่ยกฟ้องของอัยยการโจทก์ เป็นอันว่า ให้อัยยการโจทก์ชนะคดีนางทับ,นางหมาโจทก์ นอกจากที่แก้พิพากษายืน()ศาลชั้นต้น - นายเกียรติ ศัลย์พงษ์ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปัญญา
