คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่พิาพท จำเลยขอใบเหยียบย่ำทับที่โจทก์ ๙ ไร่ จึงขอให้ขับไล่และทำลายใบเหยียบย่ำที่ทับที่โจทก์ กับเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่าเป็นที่รกร้างว่างเปล่า ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์ได้ละทิ้ง จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอทุธรณ์พิพากษากลับให้ที่พิพาทเป็นของโจทก์ใบเหยียบย่ำของจำเลยเฉพาะในเขตที่พิพาทใช้ไม่ได้และห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องกับที่พิพาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทโจทก์ก่อสร้างครอบครองมาก่อน จำเลยเข้าจับจองในที่ซึ่มีผู้ก่อสร้างครอบครองอยู่ก่อนแล้ว ใบเหยียบย่ำของจำเลยทับที่ของโจทก์จึงใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
