คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้ามาแผ้วถางต้นไม้ในสวนของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์และห้ามจำเลยและบริวารอย่าเข้ามาเกี่ยวข้อง กับเรียกค่าเสียหาย
จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย แม้ที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยได้แย่งการครอบครองเป็นเวลาหลายปี คดีขาดอายุความแล้ว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์เป็นสวนมะพร้าว โจทก์มีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ บทที่ ๔๒ จนกว่าจะได้ละทิ้งไปเสียนานถึง ๙ ปี ๑๐ ปี
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
