คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ยักยอกเงินของคณะกรมการจังหวัดนสุพรรณบุรี ๒๑.๙๐ บาท ของคณะกรมการจังหวัดนครสวรรค์ ๒๒.๓๘ บาท ซึ่งจำเลยได้รับใบสำคัญมาเพื่อเบิกเงินจากกองคลังกรมชลประทาน จัดส่งไปให้คณะกรมการจังหวัดทั้งสองเพื่อใช้หนี้ตามใบสำคัญ โดยจำเลยเป็นเจ้าพนักงานกรมชลประทานซึ่งมีหน้าที่ตรวจใบสำคัญลงบัญชี ฯลฯ และรับใบสำคัญของคณะกรมการจังหวัดต่าง ๆ เกี่ยวในงานกรมชลประทาน แล้วเบิกเงินและรับเงินส่งคณะกรมการจังหวัด จำเลยได้นำใบสำคัญเบิกเงินจากกองคลังแล้ว หาได้จัดส่งไปให้คณะกรมการจังหวัดดังกล่าวไม่ กลับมีเจตนายักยอกไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย จึงพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๓๑,๗๑
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อกฎหมายที่จำเลยยกขึ้นฎีกา ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเบิกเงินที่โจทย์ฟ้องมาจากคลังเพื่อจัดส่งแก่คณะกรมการจังหวัดตามหน้าที่ราชการจำเลยเอาเงินนั้นมาเก็บรักษาไว้กับเงินส่วนตัวของจำเลย แล้วทุจริตเอาเงินนั้นไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย ดังนี้จำเลยต้องมีความผิดตามกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
