คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์บรรทุกรางรถไฟฯ จากเรือเดินสมุทรที่เกาะสีชังมาส่งที่ท่าเรือใหม่ จังหวัดพระนคร จำเลยขนไม่เสร็จภายใน 7 วันโดยมีอุปสรรคซึ่งไม่ใช่ความผิดของโจทก์ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียเวลาคิดเป็นเงิน 66,410 บาทจำเลยต่อสู้ว่าในสัญญาจ้างไม่มีข้อสัญญาให้เรียกค่าเสียเวลากัน จำเลยไม่ทราบว่ามีประเพณี การเสียเวลาเป็นความผิดของโจทก์เองจำเลยไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งฟังว่าการขนถ่ายชักช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์เป็นความผิดของจำเลยที่ไม่แก้ไขอุปสรรคและค่าเสียเวลานี้เป็นประเพณีของการลำเลียงไม่ต้องระบุในสัญญาก็ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ 66,410 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความล่าช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์ และกรณีเป็นเรื่องที่จำเลยทำผิดสัญญาจ้างขนส่งโดยไม่สามารถจัดให้โจทก์ผู้รับขนทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือลำเลียงให้เสร็จสิ้นภายในกำหนดตามธรรมเนียมประเพณีวงการค้าที่ทราบกันอยู่ในระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่ฝ่ายเรือลำเลียงแม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย
