คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑๘ และ ๑๙ สิงหาคม เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยได้ปล่อยช้างเข้าไปในเรือกสวนไร่ นาของนางน้อยที่เพาะปลูกพันธุ์ไม้ ฯลฯ เป็นเหตุให้ต้นข้าวโพดเสียหาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๔๐ (๑) จำเลยปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า ทางพิจารณาได้ความว่า เหตุเกิดคืนวันขึ้น ๑๕ ค่ำจนเช้าวันแรม ๑ ค่ำ ซึ่งตรงกับวันที่ ๑๗ - ๑๘ สิงหาคม หาใช่วันที่ ๑๘, ๑๙ สิงหาคมดังฟ้องโจทก์ จึงพิพากษายกฟ้อง.
โจทก์อุทธรณ์,
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงต่อไปแล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมปรึกษาคดีแล้ว ตามคำพยานโจทก์ ปรากฎว่าเหตุเกิดในวันที่ ๑๘ สิงหาคมด้วย ตามฟ้องของโจทก์ระบุ ว่าเหตุเกิดเมื่อวันที่ ๑๘ และ ๑๙ สิงหาคม ทั้งเวลากลางวันและกลางคืนฟ้องของโจทก์มิได้กล่าวว่าเหตุเกิดเมื่อคืนระหว่าง วันที่ ๑๘ และ ๑๙ สิงหาคม ฉะนั้นฟ้องของโจทก์ในคดีนี้ จึงไม่ใช่จำกัดเวลาเกิดเหตุเฉพาะระหว่างคืนวันที่ ๑๘ และ ๑๙ สิงหาคม ศาลอุทธรณ์สวินิจฉัยว่าตามคำพยานโจทก์ปรากฎว่าเกิดเหตุตรงกับฟ้องของโจทก์ส่วนหนึ่งแล้ว จะฟังว่าข้อเท็จ จริงต่างกับฟ้องอันจะเป็นเหตุให้ยกฟ้องไม่ได้ นั้น ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
