คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยที่ ๑ เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินใช้หนี้โจทก์ ผู้ร้องทั้งสองร้องว่าเครื่องอุปกรณ์เครื่องสีข้าวต่าง ๆ ทั้ง ๑๘ อันดับที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้อง ขอให้สั่งปล่อยการยึด ศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ในชั้นฎีกามีปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาวินิจฉัยไว้ว่า การที่โจทก์นำสืบพยานบุคคลว่า ความจริงผู้ซื้อทรัพย์พิพาทคือจำเลยที่ ๑ มิใช่ผู้ร้องซึ่งมีชื่อเป็นผู้ซื้อในสัญญาซื้อขายนั้นเป็นการสืบพยานในประเด็นข้อพิพาทระหว่างผู้ร้องกับโจทก์ว่าทรัพย์พิพาทเป็นของผู้ร้องหรือจำเลยที่ ๑ ซึ่งไม่มีกฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง โจทก์จึงนำพยานบุคคลมาสืบถึงความเป็นมาอันแท้จริงเพื่อแสดงว่าทรัพย์พิพาทเป็นของจำเลยที่ ๑ ได้ หาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๙๔ (ข) ไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
