คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองมีชะแลงเป็นอาวุธสมคบกันพยายามลักทรัพย์ซึ่งเก็บรักษาไว้ในโบสถ์วัดลาดกระบังที่ฝังไว้กับลูกนิมิตร์ใต้พื้นโบสถ์ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๓, ๒๙๔, ๖๐ ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยทั้งสองมาผลักดันประตูด้านหลังโบสถ์ซึ่งใส่ดานข้างในเด็กที่เฝ้าโบสถ์ตกใจตื่นร้องขึ้น จำเลยทั้งสองพากันถอยออกไปสัก ๔ วา ตำรวจจับจำเลยได้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยยับยั้งผละจากโบสถ์ด้วยใจตนเองยังไม่มีผิดฐานพยายามลักทรัพย์จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้น ลงโทษจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์หาว่าจำเลยจะเข้ามาลักขุดทรัพย์ที่ฝังอยู่ใต้พื้นโบสถ์เช่นนี้ เพียงแต่จำเลยมาผลักดันประตูโบสถ์จึงยังห่างต่อผลสำเร็จแห่งความผิดยังไม่ถึงคั่นพยายามลักขุดทรัพย์ใต้พื้นโบสถ์ จำเลยจึงยังไม่มีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์
