คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำลเยสมคบกันใช้เรือชล่าบรรทุกสินค้าหลายอย่างออกไปนอกราชอาณาจักรไทย โดยจำเลยไม่เสียอากร และผ่านศุลกากรตามกฎหมาย และเมื่อถูกจับจำเลยยังให้สินบนเจ้าพนักงาน จำเลยปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ศุลกากร พ.ศ. ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ พ.ร.บ.ศุลกากร ฉบับที่ ๑๑ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเชื่อข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้ง ๔ ได้สมคบกันเจตนานำของกลางรายนี้ออกนอกราชอาณาจักรไทย โดยพยายามหลีกเลี่ยงไม่เสียภาษีและไม่ได้ผ่านด่านศุลกากรโดยถูกต้อง แม้ขณะจับได้ เรือที่บรรทุกของจะยังไม่ออกพ้นเขตแดนไทยไปก็ดี การกระทำของจำเลยก็ผิดบริบูรณ์ตามมาตรา ๒๗ แห่ง พ.ร.บ ศุลกากรที่โจทก์หาแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
