คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกใบประทานบัตร์เหมืองแร่จากจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าโจทก์นำมามอบให้ไว้เป็นประกันเงินกู้ จึงฟ้องแย้งเรียกเงินกู้ด้วย ศาลชั้นต้นจดรายงานพิจารณาไว้ว่า วันนั้นเป็นวันสืบพะยานจำเลย แต่จำเลทั้งสองไม่มาศาล ทนายจำเลยแถลงว่าทนายได้รับจดหมายของจำเลยที่ ๑ ว่าป่วยมาหลายวันแล้ว แต่จำเลยที่ ๒ ไม่ได้ป่วย แต่คดีนี้จะต้องสืบตัวจำเลยที่ ๑ และพะยานจำเลยที่ ๑ ก่อน ฉะนั้นจำเลยที่ ๒ จึงไม่มาศาล ขอเลื่อนไปนัดหน้าโจทก์ไม่คัดค้าน และศาลจดรายงานพิจารณาต่อไปว่า จำเลยทั้ง ๒ ไม่มาศาลและมิได้จัดการขอหมายเรียกพะยานและการป่วยของจำเลยก็เพียงแต่ทนายแถลงว่าได้รับจดหมายของจำเลยที่ ๑ หลักฐานอื่นไม่ปรากฏ ศาลจึงเห็นว่าไม่สมควรให้เลื่อนคดี เป็นอันว่าจำเลยไม่มีพะยานให้ศาลสืบจึงนัดตัดสิน และพิพากษาคดีนี้ไป
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าทนายจำเลยแถลงว่าจำเลยที่ ๑ ป่วยขอเลื่อนฝ่ายโจทก์ไม่คัดค้านดังนี้ ก็สมควรให้เลื่อนฝ่านโจทก์ไม่คัดค้านดังนี้ ก็สมควรให้เลื่อนได้ เว้นแต่ปรากฎต่อศาลว่า จำเลยแกล้งประวิงความ และถ้าศาลไม่เชื่อว่าป่วยจะสั่งไต่สวนก่อนก็ได้ ส่วนที่ไม่ได้ขอหมายเรียกพะยานก่อน ก็น่าจะเป็นเพราะจะต้องสืบตัวจำเลยที่ ๑ ก่อน เมื่อจำเลยที่ ๑ ป่วยจึงงดหมายเรียกไว้ก่อน เพื่อมิให้เสียเวลาแก่พะยาน จึงยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาพิพากษาใหม่ ศาลฎีกาพิพากษา+++ยืน
