คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดแทงนายเจริญตายโดยเจตนา
จำเลยให้การภาคเสธว่าใช้มีดแทงไปเพื่อป้องกันชีวิต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙,๕๙ จำคุก ๑๐ ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้วได้ความว่าจำเลยและนายเจริญผู้ตายต่างเสพสุรามึนเมาและเกิดโต้เถียงกัน นายเจริญถือดาบออกไปนอกโรงประเดี๋ยวจำเลยออกไปแล้วนายเจริญกับจำเลยท้าทายและสมัครใจเข้าทำร้ายกันแต่จำเลยว่องไวกว่าจึงใช้มีดแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่นายเจริญได้ล้มลงถึงแก่ความตาย เมื่อจำเลยสมัครใจทำร้ายกันกับนายเจริญเช่นนี้จำเลยจะยกมาเป็นข้ออ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยเพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่ซึ่งเป็นที่สำคัญเป็นแผลกว้าง ๓ ซม. ยาว ๔ ซม. ลึกจดหัวใจ และนายเจริญได้ล้มลงขาดใจตายในทันที ย่อมแสดงให้เห็นว่า จำเลยได้เจตนาฆ่านายเจริญให้ถึงแก่ความตาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
