คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องและจำเลยรับสารภาพในข้อหาขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามบทมาตราดังกล่าว ให้จำคุก ๒ ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งเพราะรับสารภาพ คงจำคุกไว้ ๑ ปี
จำเลยอุทธรณ์ในข้อดุลพินิจลงโทษ
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด ๓ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาในข้อดุลพินิจลงโทษ
ศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๑ ปี โดยไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ แม้จะเป็นการแก้มากก็ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ฎีกาโจทก์จึงต้องห้ามให้ยกฎีกาโจทก์
